monk duke mingus

Thelonious Monk

Duke Ellington

Charles Mingus

THELONIOUS MONK

Thelonious Monk is vooral bekend geworden als eigenzinnig pianist die als een van de eerste jazz-pianisten veel gebruik maakt van dissonante accoorden. Daardoor en door zijn hamerende stijl en timing herken je hem meteen. Dizzy Gillespie beschrijft in zijn autobiografie To be or Not to bop: Kenny Clarke leverde het ritmische fundament en Monk de gecompliceerde akkoordensequenties. Deze drie raakten bevriend met pianist Bud Powell en speelden in de jaren veertig veel samen in Minton’s Playhouse, een jazzclub in Harlem. Uit deze muzikale kern ontstond de bebop. Maar Monk wendt zich daarvan af, onder andere omdat hij niet geďnteresseerd in het typische hoge tempo. Zijn plaats in de groep wordt ingenomen door zijn vriend Bud Powell, het prototype van de bebop pianist. Monk gaat steeds meer componeren, onder andere Round Midnight ontstaat in die periode.

Monk werd slechts weinig gevraagd want het publiek vond zijn spel maar niks. Aan Coleman Hawkins werd elke avond gevraagd wanneer hij zich nu eens een echte pianist kan veroorloven. Veel jonge muzikanten kwamen in de periode bij Monk thuis voor ‘huisonderricht’. Miles Davis en Sonny Rollins en John Coltrane kregen op die manier les van hem. In 1964 kreeg Monk erkenning bij een groot publiek. Hij stond op de cover van Time Magazine, als Man of the Year.